Nowy system emerytalny wszedł w życie 1 stycznia 1999 roku. Od tego czasu nie obowiązuje już system, oparty wyłącznie na tzw. "umowie międzypokoleniowej", czyli na zasadzie, że osoby pracujące płacą na utrzymanie osób na emeryturze. System emerytalny został podzielony na 3 filary w następujący sposób:

To zreformowany Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jest systemem obowiązkowym.

- 12,22% wynagrodzenia brutto pozostaje w ZUSie, czyli I Filarze

- zapis na indywidualnych kontach

- srodki finansowe na koncie nie podlegają dziedziczeniu

Otwarty Fundusz Emerytalny (OFE) jest systemem obowiązkowym. Wszystkie osoby urodzone po 31 grudnia 1968 roku są zobligowane przez ustawodawcę do wyboru jednego z OFE bez możliwosci pozostawienia składek jedynie w I filarze.

- Osoby urodzone po 31 grudnia 1968 roku, które rozpoczynają pierwszą pracę lub działalnosć gospodarczą (podlegające ubezpieczeniu społecznemu) na wybór OFE mają 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego. Jeżeli samodzielnie nie dokonają wyboru, zostaną przydzielone do funduszu w drodze losowania, które przeprowadza ZUS 2 razy w roku (w styczniu i w lipcu).

- 7,3% wynagrodzenia brutto przechodzi do Otwartego Fundusze Emerytalnego

- składki są inwestowane i rejestrowane na indywidualnych kontach

- zgromadzone srodki podlegają dziedziczeniu

- są BEZPIECZNE - nie mogą upasć ani zbankrutować

- nadzorowane przez urząd państwowy i objęte ustawowymi gwarancjami bezpieczeństwa

Wszystkie pozostałe formy długoterminowego oszczędzania na dodatkową emeryturę (np. pracownicze programy emerytalne, ubezpieczenia na życie z opcją inwestycyjną, fundusze inwestycyjne, lokaty bankowe, inwestycje giełdowe etc.). To formy dobrowolne. Twórcy reformy zakładali, że dobrowolne gromadzenie dodatkowych oszczędnosci emerytalnych w trzecim filarze jest niezbędne, jesli ubezpieczonemu zależy, aby poziom życia na emeryturze nie obniżył się znacząco w stosunku do okresu aktywnosci zawodowej.